غرب در برابر ديپلماسي احمدي نژاد، راهي جز قبول چرخه سوخت هسته اي ندارد
غرب در برابر ديپلماسي احمدي نژاد، راهي جز قبول چرخه سوخت هسته اي ندارد
به گزارش ايرنا، روزنامه فيگارو در مطلبي با عنوان "از نظر احمدي نژاد پرونده هسته اي ايران بسته است" نوشت: تهران بار ديگر امتناع خود را از توقف غني سازي اعلام کرد.
در مطلب پايگاه اينترنتي فيگارو آمده است: احمدي نژاد نمي تواند آشکارتر از اين، يعني با گفتن جمله "پرونده هسته اي از نظر ايران بسته شده"، موضع خود را بيان کند.
فيگارو اضافه مي کند: رييس جمهوري اسلامي ايران اعلام کرده نه غني سازي را متوقف مي کند و نه بر سر حق اتمي کشورش مذاکره مي کند، ولي با اين وجود با اوباما درباره چالش هاي بين المللي مناظره و با شش کشور نيز گفت و گو مي کند.
نويسنده اين روزنامه مي پرسد: آيا واقعا پيشنهادهاي تشويقي به ايران در قبال دست کشيدن از غني سازي، ديگر خريدار دارد؟
"فرانسوا نيکلو" سفير سابق فرانسه در ايران در فاصله سال هاي 2001 تا 2005 مي نويسد: اين اقدام به منزله غرق کردن ماهي در درون آب است.
به نوشته اين روزنامه ايران که متخصص دادن پاسخ هاي گنگ است همچنان به اين روش ادامه مي دهد و تشخيص اراده اين کشور از فعاليت هاي هسته اي نيز مبهم است. ايرانيان به جاي گفتن صاف و ساده کلمه "نه" به غرب، همچنان يکي به نعل و يکي به ميخ مي زنند. احمدي نژاد گفته است ما همچنان در چارچوب معاهدات بين المللي، همکاري نزديک با اژآنس خواهيم داشت و گفت و گو را نيز ادامه خواهيم داد.
وي همچنين گفته، آماده است با کشورهاي ديگر نيز در استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي همزمان با مقابله با گسترش سلاح اتمي همکاري کند که با اين اقدام مي تواند پا جاي پاي آمريکا بگذارد که سياست يک بام و دو هوا را در مورد اسراييل ، هند و پاکستان بازي مي کند.
فيگارو در ادامه مي افزايد: سلطانيه نماينده ايران در آژانس نيز اعلام کرده مدارکي که امريکا درباره سلاح هسته اي اين کشور به آژانس داده قلابي است و بررسي موضوع ايران نيز تنها در صلاحيت اين آژانس است.
اين روزنامه با طرح اين پرسش که "در قبال اين مقاومت ايران چه بايد کرد؟" مي نويسد: فقط اسراييل از گزينه نظامي سخن مي گويد و هيچ کارشناسي نيز قادر نيست ثابت کند در ايران برنامه هسته اي نظامي وجود دارد.
افزون بر اين، تحريم ها نيز بيشتر مردم را تحت فشار قرار مي دهد و ايران نيز با دور زدن تحريم ها به سوي ديگر شرکاي خود مانند چين و حتي هند روي آورده است. ونزوئلا نيز به حمايت از تهران در مقابل تحريم هاي بنزين اعلام کرده روزانه 20 هزار بشکه بنزين به ايران مي فروشد.
فيگارو مي افزايد: در حالي که فرصت براي غرب رو به پايان است و قدرت مانور آنان نيز کاهش مي يابد تنها يک راه حل وجود دارد و آن هم قبول غني سازي تا 5 درصد براي تهران از سوي غرب است که اين امر به منزله قبول شکست خواهد بود، اما شايد بهترين گزينه نيز باشد به شرط اينکه گرايش نظامي پيدا نکند و نظارت بين المللي بر آن تقويت شود.
در مطلب پايگاه اينترنتي فيگارو آمده است: احمدي نژاد نمي تواند آشکارتر از اين، يعني با گفتن جمله "پرونده هسته اي از نظر ايران بسته شده"، موضع خود را بيان کند.
فيگارو اضافه مي کند: رييس جمهوري اسلامي ايران اعلام کرده نه غني سازي را متوقف مي کند و نه بر سر حق اتمي کشورش مذاکره مي کند، ولي با اين وجود با اوباما درباره چالش هاي بين المللي مناظره و با شش کشور نيز گفت و گو مي کند.
نويسنده اين روزنامه مي پرسد: آيا واقعا پيشنهادهاي تشويقي به ايران در قبال دست کشيدن از غني سازي، ديگر خريدار دارد؟
"فرانسوا نيکلو" سفير سابق فرانسه در ايران در فاصله سال هاي 2001 تا 2005 مي نويسد: اين اقدام به منزله غرق کردن ماهي در درون آب است.
به نوشته اين روزنامه ايران که متخصص دادن پاسخ هاي گنگ است همچنان به اين روش ادامه مي دهد و تشخيص اراده اين کشور از فعاليت هاي هسته اي نيز مبهم است. ايرانيان به جاي گفتن صاف و ساده کلمه "نه" به غرب، همچنان يکي به نعل و يکي به ميخ مي زنند. احمدي نژاد گفته است ما همچنان در چارچوب معاهدات بين المللي، همکاري نزديک با اژآنس خواهيم داشت و گفت و گو را نيز ادامه خواهيم داد.
وي همچنين گفته، آماده است با کشورهاي ديگر نيز در استفاده صلح آميز از انرژي هسته اي همزمان با مقابله با گسترش سلاح اتمي همکاري کند که با اين اقدام مي تواند پا جاي پاي آمريکا بگذارد که سياست يک بام و دو هوا را در مورد اسراييل ، هند و پاکستان بازي مي کند.
فيگارو در ادامه مي افزايد: سلطانيه نماينده ايران در آژانس نيز اعلام کرده مدارکي که امريکا درباره سلاح هسته اي اين کشور به آژانس داده قلابي است و بررسي موضوع ايران نيز تنها در صلاحيت اين آژانس است.
اين روزنامه با طرح اين پرسش که "در قبال اين مقاومت ايران چه بايد کرد؟" مي نويسد: فقط اسراييل از گزينه نظامي سخن مي گويد و هيچ کارشناسي نيز قادر نيست ثابت کند در ايران برنامه هسته اي نظامي وجود دارد.
افزون بر اين، تحريم ها نيز بيشتر مردم را تحت فشار قرار مي دهد و ايران نيز با دور زدن تحريم ها به سوي ديگر شرکاي خود مانند چين و حتي هند روي آورده است. ونزوئلا نيز به حمايت از تهران در مقابل تحريم هاي بنزين اعلام کرده روزانه 20 هزار بشکه بنزين به ايران مي فروشد.
فيگارو مي افزايد: در حالي که فرصت براي غرب رو به پايان است و قدرت مانور آنان نيز کاهش مي يابد تنها يک راه حل وجود دارد و آن هم قبول غني سازي تا 5 درصد براي تهران از سوي غرب است که اين امر به منزله قبول شکست خواهد بود، اما شايد بهترين گزينه نيز باشد به شرط اينکه گرايش نظامي پيدا نکند و نظارت بين المللي بر آن تقويت شود.
/www.resalat-news.com
+ نوشته شده در جمعه بیستم شهریور ۱۳۸۸ ساعت توسط غریبانه
|