بسم الله الرحمن الرحیم

علائم ظهور :

اهل بيت(ع) زمان دقيق ظهور حضرت صاحب الزمان ـ ارواحنا فداه ـ را تعيين نفرموده اند بلكه دستور داده اند كه هرگاه كسى زمانى را تعيين كرد، او را تكذيب كنيد; ليكن براى آمدن آن حضرت نشانه هايى بيان فرمودند كه برخى از آن علائم حتمى شمرده شده است، كه پس از تحقق اين امور ظهور آن امام قطعى است، این علائم پنج علامت مى باشد كه برخى اندكى پيش از ظهور، برخى چند ماه بعد از آمدن آن حضرت و برخى اندكى پيش از قيام آن حضرت پديدار مى شود.
امير مؤمنان(ع) فرمودند:
آنچه كه بطور حتم پيش از قيام قائم تحقّق خواهد يافت، بپا خاستن سفيانى و فرو رفتن گروهى در زمين «  بيدا  » و كشته شدن نفس زكيه و فريادى كه از آسمان بلند شده و خروج فردى از يمن است.
ساير علائمى كه در اين مورد بيان شده قابل تغييرند.
به عنوان مثال از معصومين(ع) وارد شده كه:
اگر همه مردم دعا كنند امر غيبت به انتها (پر شدن زمين از ظلم و جور) نمى رسد. اين خود حكايت از غير حتمى بودن اين نشانه ها دارد.
برخى مى گويند، وقوع همه اين رويدادها نيز حتمى نيست بلكه علامت بودن آنها براى ظهور حتمى است. بدين معنى كه اگر اينها واقع شود حتماً ظهور و قيام آن حضرت را در پى خواهد داشت ولى ممكن هست اينها نيز اتفاق نيفتد، از سوى ديگر رواياتى اشاره به ناگهانى بودن امر فرج كرده و شيعه را به انتظار لحظه به لحظه فرا مى خواند.
خروج سفيانى
مشخصات ظاهرى سفيانى طبق روايات اين گونه است:
ـ اين فرد از فرزندان ابوسفيان است (به همين جهت او را سفيانى مى گويند)
ـ از بيابانى خشك (منطقه اى در دمشق) خروج مى كند.
ـ او مردى چهارشانه با چهره اى وحشتناك است.
ـ داراى سرى بزرگ و در چهره اش نشان زخمى چركين ديده مى شود.
ـ وقتى او را مى نگرى گوئى يك چشم ندارد.
ـ نامش عثمان و پدرش عنبسه است.
ـ حركتش را تا سرزمينى كه داراى آرامش و آب خوش گوار (كوفه) است ادامه مى دهد و بر فراز منبر آن مى نشيند.
شخصيت سفيانى (تفکرات، رفتار)
ابعاد شخصيت وى از روايات چنين استفاده مى شود:
او مردى سفاك و خون آشام است كه انسانها را مانند پشه به آسانى مى كشد، هر حرامى را حلال نموده و به هر جنايتى دست مى زند. اگر چه تظاهر به اسلام مى كند ليكن صليبى از طلا بر گردن آويخته است.
سنگدل ترين انسانهاست كه عاطفه و رحم در زندگيش ديده نمى شود. او و يارانش
دلهايى مالامال از كينه و نفرت، نسبت به خاندان پيامبر(ص) دارند.
از تمام كشورهاى اسلامى عليه او بسيج مى شوند آنگاه همگى را شكست داده و به خاك و خون مى كشد.
در شهر «زوراء» هفتاد هزار نفر را به خاك و خون مى كشد و شكم سيصد زن حامله را مى درد.
فتنه گرى سفيانى
نشانه هاى خروج سفيانى، پديدار شدن سه پرچم (سه گروه) و شعله ور شدن آتش جنگ بين آنهاست:
1ـ گروهى از سوى غرب به مصر مى آيند.
2ـ عده اى از بحرين قيام مى كنند.
3ـ گروهى از شام.
مردم شام و فلسطين دچار ترس مى گردند و از سران شام و مصر كمك مى خواهند. آنان سفيانى را براى كمك دعوت مى كنند.
سفيانى پس از تشكيل سپاه از دمشق قيام مى كند و با دو گروه ديگر (عده اى ترك و عجم با پرچم سياه و گروهى با پرچم زرد) ـ هر سه با هم ـ درگير مى شوند كه در نهايت گروه سفيانى پيروز مى شود.
وى در ابتدا براى فريب مردم مدتى خوشرفتارى مى كند ولى پس از مدتى با خشونت و قساوت همه شهرها را يكى پس از ديگرى به تصرف درآورده به دمشق باز مى گردد.
سپاه سفيانى در عراق
وقتى سفيانى در دمشق مستقر شد سپاهى را بسوى عراق گسيل مى دارد كه آنها با انجام جناياتى بزرگ موفق به نابودى عراق مى شوند و پس از آن بسوى شام باز مى گردند اما در
بين راه پرچم هدايتى در كوفه به اهتزاز در مى آيد (سيّد حسنى) و در راه به سپاه سفيانى مى رسد و همه را نابود مى سازد.
فرو رفتن سپاه سفيانى در سرزمين «بيداء» [علامت حتمى ظهور[
همزمان با گسيل سپاه به عراق، سفيانى سپاهى بزرگ به مكه گسيل مى دارد. آنها در ابتدا به مدينه وارد شده، آنرا غارت مى كنند. پس از آن بسوى مكه رهسپار مى شوند كه جبرئيل به امر خدا در بين مكه و مدينه (سرزمين بيداء) مأموريت نابودى آنها را انجام مى دهد كه زمين همه آنها را مى بلعد و جز دو نفر كسى باقى نمى ماند.
جبرئيل به صورت هر دو سيلى مى زند بطورى كه صورتشان به عقب برگشته به همان حال مى ماند. جبرئيل به يكى از آن دو مى گويد به دمشق برو و ظهور مهدى و شكست سپاه سفيانى را به وى خبر ده و به ديگرى گويد به سوى مهدى برو و خبر هلاكت ظالمين را به او بده.
سفيانى و نداى آسمانى
طبق فرمايش حضرت على(ع) وقتى سفيانى به شام برمى گردد به همراه سپاه خود به عيش و نوش و جنايات بى رحمانه و اعمال منافى عفت مشغول مى شوند.فرشتگان پريشان حال مى شوند و خداوند فرمان ظهور قائم آل محمّد را صادر مى كند. خبر ظهور او در سراسر گيتى پخش مى گردد.
شكست سفيانى
پس از آنكه سفيانى مى فهمد كه حضرت مهدى قيام نموده است، خود را آماده رويارويى با آن حضرت مى كند. خداوند پس از نبردى خونبار ميان دو سپاه عدل و ظلم، حجّت خدا و ياران او را پيروزى كامل مى بخشد و سپاه سفيانى نابود مى شود.
خروج حسنى (با پرچم سياه)
يكى ديگر از نشانه هاى ظهور امام عصر(عج) قيام فردى به نام حسنى است. او جوانمردى از بنى هاشم و پيرو اهل بيت(ع) است. سپاه حسنى (از خراسان) و يمنى (از يمن) سپاه سفيانى را در عراق نابود مى كنند و امور را به امام زمان(عج) تسليم مى كنند. در روايت به مؤمنين توصيه شده كه به سپاه حسنى بپيوندند.
خروج يمانى [از علامتهاى حتمى ظهور[
اين حركت، هدايت بخش ترين حركت پيش از ظهور است.
پرچم هاى شرقى در يارى امام زمان(عج)

  والسلام

غریب آشنا