حدیث نفس
سيد مرتضي نبوي
اي نفس گفته اند که « آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است.» ولي اين سخن چه ربطي به تو دارد؟! تو کجا و پاکي حساب کجا! فکرت، زبانت، چشمت، دستت، پايت، ظاهرت، باطنت و قلبت آن قدر بايد حساب پس بدهند که نگو.
هر طرف را آ مدي درست کني، طرف ديگر از دستت در رفت. آمدي عبادت کني و زاهد و عابد باشي، آن قدر بداخلاق و بد زبان و تلخ شدي که با صدمن عسل نمي توانندت خورد! آمدي دستت را حفظ کني، چشم و زبان رها شد. آمدي زبانت را کنترل کني، چشمت هرزگي کرد. آمدي خوش اخلاق باشي، تقوا را به باد دادي. آمدي با تقوا باشي، غرور و نخوت سرنگونت کرد. آمدي با تواضع و فروتن باشي، سر از ريا درآوردي. آمدي ريا نکني، وظيفه را فراموش کردي. پس حساب ناپاک است و از محاسبه باک است! هر جا را خواستي پاک کني، جاهاي ديگري ناپاک شد! حالا فهميدي که از پاک کردن خود، عاجزي! اگر به عجز سردرآوردي، جاي خوبي است. به قول پهلوانان لنگ بينداز کار را به خدا واگذار کن، خدا بر هرچيزي تواناست. (... و اگر فضل و رحمت خدا شامل شما نبود احدي از شما هرگز (از گناه) پاک و پاکيزه نشدي ليکن خدا هر کس را مي خواهد منزه و پاک مي گرداند که خدا شنوا و دانا ( به احوال بندگان) است. نور21 )