بعداز مدت ها انتظار وصبر وخواهش از محضر امام هشتم امسال سعادت پیداکردم سری به مشهد مقدس که همان حج فقراست بزنم دیدم تا حالا تنهابودم واز تنهائی بیرون آمدم .

شاهد همه ی کارهای بد دیگران بودم واز خودم غافل ..که من چقدر خودم بد بودم ونمیدانستم .

اندیشه نادرستم را در کفه ترازوی عدل وانصافم گذاشتم ودانستم که خیلی سنگین تر از آن بود که تصورش را می کردم .

چرا با خودم اینقدر بد کردم ؟

 

خلوتی برای خویش نگذاشته بودم تا محاسبه عملم را بدست خودم از بایگانی دلی پراز هیچ پیداکنم ...؟

حال که برگشته ام قصد دارم خوب باشم وخوببیندیشم واز خوبیهابرایتان بگویم ؟ 

مسافر حرم