عدالت 12

معاويه اصلي باهوش تر بود ! (يادداشت روز)

معاويه با همه پليدي ها و جاه طلبي هايش كه جز به كسب قدرت و مقام نمي انديشيد يك نكته را به خوبي فهميده بود كه نمي بايست بطورعلني و آشكارا به جنگ با حسين(ع) و آرمان ها و ارزش هاي اسلام رفت. از همين رهگذر در اواخر عمر در حالي كه براي رسيدن به قدرت فرزندش به رايزني و مذاكره پرداخته و براي «يزيد» بيعت مي گرفت نكته اي را به او گوشزد كرد و تداوم خلافت او و دودمان بني اميه را در گرو آن دانسته بود؛ اينكه 4 نفر پس از من در زمره مخالفان جدي تو خواهند بود: 1-عبدالله بن زبير، 2- عبدالرحمن بن ابوبكر،3-عبدالله بن عمر و 4- حسين بن علي(ع) در اين ميان متعرض حال حسين بن علي نشو و از روبرو شدن با او به شدت پرهيز كن.
اما يزيد- همچنانكه از آدم شرابخوار و لايعقلي چون او انتظار مي رفت- به توصيه پدرش بعد از رسيدن به قدرت وقعي ننهاد و در شرايطي كه امر بر او مشتبه شده بود به والي مدينه - وليد بن عتبه- دستور داد كه از حسين(ع) براي او بيعت بگيرد!
خب، قضيه كاملاً معلوم بود كه به كدام سمت خواهد رفت؛ همچنانكه همگان مي دانستند حسين(ع) نوه رسول خدا(ص) با شخصي چون يزيد بيعت نخواهد كرد و اينجا بود كه امام(ع) فرمودند اگر چون مني با يزيد بيعت كند و او برخلافت جامعه اسلامي جلوس نمايد بايد فاتحه اسلام را خواند.
و البته خوابي كه يزيد براي برچيدن اسلام ناب ديده بود هيچ گاه تعبير نشد و به رغم همه خباثت ها و گستاخي ها براي محو اسلام و آرمان ها و ارزش هاي ناب نبوي و علوي كه گاه به صراحت و گاه از طريق درهم آميختن حق و باطل و ممزوج كردن آن دنبال مي شد به نتيجه نرسيد و تابلوي بلند عاشورا بر فراز تاريخ بشريت به اهتزاز درآمد تا در كارزار حق و باطل، جويندگان و پويندگان حق و حقيقت مسير را گم نكنند. و براي هميشه تاريخ و همه زمان ها و مكان ها حيات اسلام نبوي بيمه شود. پس از واقعه عاشورا «ابراهيم بن طلحه بن عبيدالله»- كه از بني اميه است- در مدينه به امام سجاد عليه السلام برخورد و از روي سرزنش از حضرت پرسيد: من الغالب؟
يعني پدرت با يزيد بيعت نكرد به كربلا رفت و در ميدان جنگ كشته شد، اكنون چه كسي غالب و پيروز است؟
امام زين العابدين كه خود در ماجراي قيام بزرگ عاشورا حضور داشتند و تنها بنابر تقدير الهي چنين بود كه زنده بمانند و زمين از حجت حق خالي نباشد پاسخ دادند: هنگامي كه وقت نماز رسيد، اذان و اقامه بگو، خواهي فهميد چه كسي غالب و پيروز است.
آري، حسين(ع) به قربانگاه كربلا رفت لكن نگذاشت تا دين جدش و اسلام اصيل بخاطر باج خواهي ها و جاه طلبي هاي جريان فتنه و فريب ذبح گردد.
از همين روي اينكه گفته اند و نيك گفته اند كه اسلام، «محمدي(ص) الحدوث» و «حسيني(ع) البقاء» است در همين مطلب نهفته است.
و البته پيش تر نيز رسول خدا(ص) بر اين واقعيت تاكيد كرده بودند كه «حسين مني و انا من حسين» و آيا «انا من حسين» چيزي جز اين است كه عاشورا خط اسلام اصيل و ناب را براي هميشه تاريخ زنده نگه داشت؟
دشمني با اين اسلام كه عاشورا چهره واقعي و حقيقي آن را از سيماي بدلي و نفاق آلود براي هميشه تاريخ تفكيك كرد از ميان نرفته است. اگر از همان ابتدا كه دشمنان اسلام و هم آنان كه به تعبير جناب عمار ياسر مصداق «استسلموا و لايسلموا» بودند (به ظاهر اسلام آورده بودند ولي هيچ گاه تسليم اسلام نشده بودند) براي بركنار زدن اسلام اصيل از شيوه ها و تاكتيك هاي مختلفي 1-« وارونه سازي حقايق» 2- «انحراف افكارعمومي» و 3- «استفاده ابزاري از شعائر و شعارهاي اسلامي» بهره بردند و در نهايت اين خطاي استراتژيك را انجام دادند كه بي پرده و گستاخانه و با كشتن سيدالشهدا و ياران باوفايش اسلام اصيل را از صحنه سياست و اجتماع كنار بگذارند و خود كنار افتادند و محو شدند، امروز نيز انگار تاريخ در حال تكرار شدن است.
با وقوع انقلاب اسلامي كه ترجمان اسلام ناب و پرتوي از نهضت عاشورا است جريان استكبار تمام ظرفيت و توان خود را به كار گرفت تا از هر طريقي كه شده است بساط اين نظام اسلامي نوپا را براندازد.
براي آنها سخت بود- و البته غيرقابل باور- در دنيايي كه حكومت ها يا به مكتب شرق و يا به غرب وابسته بودند نظامي اسلامي و مستقل بوجود بيايد و نامعادله هاي اين قدرت هاي زياده خواه و زورگو را به چالش بكشاند.
همچنانكه مطبوعات عربي در آغاز پيروزي انقلاب اسلامي نوشتند: «ان الخميني حير الشرق و ازعج الغرب و احرج العرب و شغل العالم» خميني شرق را متحير ساخت، غرب را به لرزه انداخت، عرب را در تنگنا افكند و خود مسئله روز جهان گشت.
از همين روي، دشمني جريان استكبار و جبهه يزيديان زمان با انقلاب اسلامي شكل گرفت و كماكان ادامه دارد.
در همين راستا، امروز آمريكا، رژيم صهيونيستي و چند كشور غربي صريحا از براندازي در جمهوري اسلامي سخن به ميان مي آورند و گستاخانه و خصمانه از اغتشاشگران و آشوبگران حمايت مي كنند.تا جايي كه همين چند روز پيش در پي حوادث تلخ و ناگواري كه در هتك حرمت به ساحت حضرت سيدالشهدا(ع) در روز عاشورا اتفاق افتاد «هنري كيسينجر» از نظريه پردازان و فعالان سياسي آمريكا در گفت وگو با بي .بي.سي تصريح كرد كه بايد براي تشديد ناآرامي ها تلاش كنيم و حكومت مطلوب خود را بر سر كار بياوريم!
رسانه هاي غربي هم كه معمولا يد طولايي در تحريف واقعيت ها و حقايق دارند با ديدن جماعتي از اوباش كه در روز عاشورا به هتك مقدسات پرداختند و سوت و كف زدند بر سر ذوق آمده و در حالي كه مي دانستند پياده نظام اندك آنها ارزشي بيشتر از كف روي آب ندارند، براي ترغيب سران فتنه از سقوط و فروپاشي جمهوري اسلامي !! سخن گفتند. به طوري كه از باب نمونه «تايمز آن لاين» در آرزويي كه نتوانسته بود انكار نمايد نوشته بود: «آيا تنش هاي موجود در ايران به يكي از لحظات به يادماندني نظير ديوار برلين تبديل مي شود يا خير؟!»
هرچند اين اولين باري نبود كه رسانه هاي غربي پمپاژ مي كردند كه جمهوري اسلامي در حال فروپاشي است و در اين زمينه از مدت ها پيش و به طور ويژه از قبل از انتخابات ترجيع بند مضحك براندازي نظام را تكرار مي كردند اما اين بار يك خطاي استراتژيك را دچار شدند و آن اين مسئله بود كه مي خواستند با هتك مقدسات و آن هم در روز عاشورا آشكارا «اسلاميت» نظام را نشانه بروند.
جريان استكبار و گمارده هاي داخلي آنها كه از چندين ماه قبل ماموريت دارند به لطايف الحيل فتنه سازي كنند اشتباه بزرگي را مرتكب شدند.
اشتباه استراتژيك آنها اين است كه گمان مي كنند با كوك كردن ساز فتنه، آحاد ملت در فضاي غبارآلودي كه به راه انداخته اند نمي توانند حق از باطل و راست از دروغ را تميز دهند و اين در حالي است كه خروش و جوشش اقشار مختلف مردم در 9 دي 88- كه از اين پس در تاريخ ماندگار خواهد ماند- ثابت كرد كه آنها حتي از خواص جامعه هم جلوتر حركت مي كنند و مغلوب فريب و نيرنگ يزيديان زمان نخواهند شد.
و البته اين نكته را هم بايد به اشتباه استراتژيك آنها علاوه كرد كه جريان استكبار در خارج و جريان فتنه در داخل از عمق استراتژيك جمهوري اسلامي كه همانا «ماهيت ايدئولوژيك» آن و ساختار نظام «امت- امامت» است درك صحيح و درستي ندارند و از همين روي است كه نه از تاريخ عبرت مي گيرند و نه از تجربه هاي ناموفقي كه در سه دهه گذشته درباره پروژه براندازي نظام داشتند درس مي گيرند.و بالاخره بايد قبول كرد كه معاويه اصلي از معاويه كنوني باهوش تر بوده است.